hola amigos....

Het is al weer een hele tijd geleden dat we een verhaal hebben geplaatst. Te veel te doen, geen tijd vrijmaken en misschien ook wel geen zin om uren achter de pc te zitten zijn oorzaken dat jullie zo lang hebben moeten wachten. Echter zijn dit allemaal geen excussen... dus hier is weer een nieuw verslag!!

Momenteel verblijven we in Cusco, in het zuiden van Peru. Samen hebben we de keuze gemaakt om hier 1 maand te blijven. Graag willen we ervaren hoe het is om te wonen en te leven in een andere cultuur. Daarnaast willen we graag dmv vrijwilligerswerk meer leren over de leefomstandigheden in Peru. Een land zoals meerdere in zuid amerika waar wij veel verschillen in cultuur ervaren en daarbij in verschillende regio's ook veel armoede is (oa Cusco).
Om dit te bereiken hebben we besloten om ipv hostels te verblijven een app. te huren. Het app. ligt midden in het centrum van Cusco en hebben we alles binnen handbereik zoals markten en restaurants. Ook is Cusco een stad met veel cultuur, prachtige pleinen en een bruisend nachtleven. Dus kort samengevat een prima plek om een maand te wonen.
4 ochtenden in de week geven we les op een school in een zeer arme buurt buiten het centrum van Cusco. In deze buurt zijn er nauwelijks voorzieningen en is er veel geweld binnen familie's en op straat (geen zorgen.. we voelen ons veilig) en is het toekomstperspectief hier minimaal. Via via hebben wij kunnen regelen les te geven aan kinderen tussen de 8 en 13 jaar. Wij proberen de kinderen een stukje toekomstperspectief te bieden dmv engelse les. In een regio waar veel toerisme is ivm Machu Picchu en een stad als cusco die wordt beschouwd als een van de mooiste steden van zuid amerika niet onbelangrijk!! Scholen in dit contrast zijn afhankelijk van vrijwilligers omdat leraren geen engels spreken dus er anders geen engelse les wordt gegeven. Naast het lesgeven krijgen wij de kans om te ervaren wat leven in een zeer arme leefomstandigheden inhoudt. Het is in sommige gevallen hard om te zien dat bepaalde kinderen geen toekomst hebben en situaties uitzichtloos zijn en er daarnaast weinig of geen voorzieningen/vooruitzichten zijn op een beter leven. Dus samengevat wonen en werken wij nu in Cusco en hebben wij de tijd om naast het continue reizen even de illusie bewoners van Cusco te zijn.

Maar nu terug in de tijd. Tussen Cusco en Salta hebben wij uiteraard ontzettend veel meegemaakt. Te veel om hier op te schrijven dus zal ik hier in grote lijnen onze reis vertellen.

Salta (Argentinie)!! In ons laatste verslag liepen jullie bijna allemaal de polonaise en waren wij zeer benieuwd naar onze ervaringen met carnaval in zuid-amerika. Na een paar opties op een rij te hebben gezet was het gezien ons reisplan niet mogelijk om carnaval te vieren in de meest bekende hot-spots wat betreft carnaval. Om deze reden ervoor gekozen om bescheiden carnaval te vieren in Salta. Echter ook in Salta was veel te doen!! zoals grote parades met veel dans en mensen verkleed in zeer grote en imposante pakken. In de optochten die uren duurden zagen we veel invloeden van folkloren (culturen) van bolivia en uiteraard Argentinie. Deze optochten waren prachtig en was het vooral kijken en genieten van alle pracht en praal. Af en toe waren we als zo genaamde gringo's doelwit van een paar schuimbussen en werden we van boven tot onder volgespoten. Maar vaak onverwachts deden we hetzelfde terug waardoor het een soort van kat en muis spel werd tussen locals vs gringo's. Na alle pracht en praal in de optochten werd er verder gevierd in het centrum van de stad tot in de late uurtjes. Dus erg leuke dagen carnaval gevierd maar helaas was het hier niet van zelfsprekend jezelf te verkleden!! hadden we namelijk erg leuk gevonden..!!!??
Naast carnaval te vieren hebben we genoten van Salta. In onze beleving een van de leukste steden van Argentinie. Een mooie stad vol met coloniale gebouwen in veschillende kleuren en mooie pleinen. Ook een levendige stad die niet snel gaat vervelen door de markten, veel leven op straat en het mooi zomerse weer. Ook mochten we voor het eerst kennismaken met boliviaanse invloeden waardoor we misschien wel meer dan in veel andere argentijnse steden het gevoel hadden in z-a te zijn.
Na 8 dagen Salta hebben we Salta verlaten en zijn we doorgereist naar Tupiza in Bolivia. Heel mooi was onze eerste ervaring met Bolivia. Waar Salta nog enigszins geordend uitzag was Bolivia bij het oversteken van de grens in positieve zin een cultuur-shock. In dit land gaat alles net een beetje anders dan in de rest van de landen waar we geweest waren.

Bolivia is een van de armste landen van de wereld. Het land exporteerd nauwelijks, is ongeveer 10% van het wegennetwerk geasfalteerd en is het een van de hoogste (altitude), koudste, droogste en warmste landen ter wereld. kortom om te reizen is het een groot spektakel!! Ook kom je hier overal de autentieke bevolking tegen waardoor je hier echt in zuid-amerika voelt. Regelmatig wordt je in Bolivia bij de keel gegrepen door de hoogte van de alti-plano, de hitte van de amazone of leg je je lot in anders mans handen als je met auto of bus weer een ravijn passeerd!! Echter al deze fysieke en lichamelijke testen zijn het allemaal waard!!! Bolivia is namelijk ontzettend mooi!!! Door alle klederdracht, pamfluiten en markten ziet bolivia er erg zuid amerikaans uit!!! Bij deze voor iedereen aan te raden die van een beetje avontuur en authenthiek zuid amerika houdt!!!

Tupiza-Uyuni.
Vanuit Tupiza hebben wij een 4 daags jeep safari gedaan door een geweldig mooi landschap in het zuiden van bolivia. Tijdens deze trip doorkruisten we nationaal park zuid lipez en Salar de Uyuni.
Samen met onze gids, kokin en medereizigers uit Argentinie rijden we de eerste 2 door een soort van steppe waar lama's, alpaca's en anderen dieren tot in de verte rondgrazen. Ondertussen gaan we over bergpassen tussen de 4000 en 5000m en zijn overal besneeuwde bergtoppen die rijken tot meer dan 6000m te bewonderen. Sneeuw, hagel, omweer, zon, ravijnen en het oversteken van wilden rivieren maken het geheel een extreem-survivel. Naast het overwinnen van het weer werden we soms bevangen door de hoogte en proberen we ons te helpen met een paar gekregen cocabladeren tot we onze bergdorpjes bereikten waar we primitief konden overnachten in een van de slaap-gelegenheden. Na vooraf een hoop horrorverhalen te hebben gehoord over slechte gidsen, die we ook hebben gezien, hadden wij een van de beste gidsen die we ons konden wensen. Iedere dag werd er voor ons heerlijk boliviaans eten bereid door onze kokin en werden we begeleid en vervoerd door onze gids die onze veiligheid en gezondheid voorop stelden.
De derde dag bereiken we nationaal park zuid-lipez. Een adenbenemend mooi woestijn landschap met meren, vulkanen, geisers en flamingos, alles afspelend op ongeveer 5000m. Ik kan je vertellen... dat is hoog!!! Duizilig door de hoogte probeer je je sterk te houden omdat je iedere 10 meter verder een nog mooier plaatje denkt te kunnen schieten. Uitputtent maar geweldig.
Dag 4 bereiken met als afsluiting van onze safari salar de uyuni waar landschappen uiteindig lijken. Salar de uyuni is een grote zoutvlakte die door het regenseizoen bedenkt was met een dunne laag water. Hierdoor weerspiegelden de lucht in het water waardoor en geen horizon meer waar te nemen was. Een adembenemend plaatje wat op maar weinig plekken ter wereld te bewonderen is. Enig min punt.. door het regenseizoen was maar mogelijk een klein deel van Salar de uyuni te bezoeken. Leuk fenomeen... doordat inschatting van afstand is te manipuleren doordat de horizon niet waar te nemen is kan je hele grappige foto's maken. Deze zijn oa ook terug te vinden tussen onze foto's.

Na bijgekomen te zijn van onze geweldige trip zijn we doorgereist van Uyuni naar Potosi. Een busreis van ongeveer 6 uur. Gewent aan onze busen in Argentinie hebben zonder goed na te denken een bus geboekt. Echter ook wij leerden snel dat het beter is van te voren te checken wat voor bus je neemt!!! Onze bus was om het uit te leggen de laatste bus van alle bussen op een rij die wij zouden uitkiezen. Dus uiteindelijk zijn we vertrokken met onze rugzaken op het dak en een boemelkar vol mer bolivianen aan een nachtelijke busrit en waren we onderweg blij dat tenminste 1 koplamp niet kapot was!! Maar het waren de 7 euro die we samen hebben betaald voor een busrit van uiteindelijk 8 uur helemaal waard.
Potosi is vooral bekend om de zilvermijnen met een lange en rijke history. Ook is potosi de hoogste gelegen stad (boven 100.000 inwoners) ter wereld op iets minder dan 4000m. Ons doel in Potosi was het bezoeken van de mijnen en het ontdekken van de stad. Potosi is een mooie stad waar veel rijkdom is terug te vinden vanuit de hoogtijdagen van de zilvermijnen. Hierdoor heeft de stad ook een plek verdient als natuurlijk en cultureel erfgoed van Unesco. Lopend hebben we de stad verkend wat niet altijd even makkelijk was. Ook hier was het soms moeilijk om je zelf staande te houden door de hoogte. Dus af en toe een korte pauze nemen om daarna weer door te stappen was noodzakelijk. Echter was het stappen het allemaal waard.. prachtige stad en heerlijk boliviaans.
De laatste dag van ons bezoek aan potosi zijn we de zilvermijnen van gaan bezoeken. De reden waar Potosi zijn bekendheid en rijkdom aan te danken heeft. Tegenwoordig is de situatie anders. De regering ondersteunt de mijnen niet meer en is de situatie van mijnwerkers schrijnend. Kinderarbeid en een levensverwachting van ongeveer 45 jaar is toekomstperspectief. De vraag die we ons dan ook stelden was of we dit wel wilden zien? Echter een excursie aan de mijnen of te wel een deel van de opbrengst hiervan wordt gebruikt voor betere leefomstandigheden voor de mijnwerkers. Tenminste dit niet we aangenomen!!! Onze excursie was indrukwekkend. 300m onder de grond werd ons uitgelegd waar zilver vandaan komt en hebben we kunnen zien hoe zilver gewonnen wordt. We zien met eigen ogen de mijnwerkers werken en mogen zelf ook meehelpen!! Pff.. erg hard in 40 graden!! Dus leuk voor 2 minuten. Ook zien we dat sommige mijnwerkers al veel last hebben van longklachten door alle giftige stoffen!! Onderweg delen we cocabladeren en water uit aan de mijnwerkers zodat onze aanwezigheid op prijs wordt gesteld. Wat opviel was dat er onder de mijnwerkers en cultuur van trots heerst. Vader en opa waren mijnwerker dus ik ook. Bijzonder om te zien dat ze de mijnen en hun trots dusdanig hoog in het vaandel hebben staan. Een indrukwekkende ervaring die Marjon helaas niet geheel heeft kunnen meemaken!!! engtevrees!!!!...

Na potosi zijn we doorgereist naar Sucre. Dit is samen met La Paz de hoofdstad van Bolivia. In tegenstelling met de rest van Bolivia was sucre schoon en vrij modern. Minder klederdracht en hebben we onze eerste supermarkt in Bolivia gevonden!! Sucre is mooie stad en hebben we hier een beetje kunnen bijkomen van de afgelopen weken omdat deze stad maar op 2500m ligt!!! Lekker weer en normaal kunnen ademen, relaxen en de stad verkennen zijn oa de dingen waarvan we genoten hebben. Samen met vrienden die we hebben leren kennen in potosi hebben we vooral veel plezier gemaakt om na een aantal dagen gezamelijk door te reizen naar La Paz.

La Paz!!! Een grote stad op ongeveer 3800m liggend in een soort van kom waar alle huizen opklimmen tegen de omliggende bergen. Authentiek mooi en bekend onder toeristen om de vele markten en het goedkope shoppen. Daarnaast is La paz onder backpackers ook bekend om het wilden nachtleven. Oa in La Paz vind je de zogenaamde partyhostels tegen waar elke avond feest is en het eerder de vraag is of je slaapt ipv of je slaapt. In de hostels vind je naast dorms om te slapen ook vaak een grote bar. In de gevallen die wij hebben gezien afgeleid van Iers concept. Dus Iers/Engelse keuken en een grote ingbouwede Irisch pub. Kort gezegt... La paz was veel feesten en shoppen en hebben we een paar activiteiten gedaan. Van te voren vraag je je af of je dit wel wilt, maar onze ervaringen met deze hostels zijnprimadus hebben we onze mening dan ook bijgesteld.

Na een ruime week in La Paz zijn we met een klein vliegtuigje naar Rurrenabaque gevlogen. Dit ligt ten noorden van La Paz. De bus was in dit geval geen optie... duurden te lang en te gevaarlijk!!! Het nemen van ons 20 persoons-vliegtuigje was echter ook al een hele ervaring. Van links naar rechts zijn we door de lucht gestuiterd om binnen 40 min te landen in de amazone. Rurrenabaque is een mooi plaatsje aan het begin van de amazone van waaruit veel jungle tochten worden georganiseerd. Daarnaast voor ons een prima gelegenheid even te genieten van mooi weer en de kleurrijke jungle achtige omgeving. Ook met de achterliggende gedachten dat we na Rurrenabaque weer terug het hooggebergte in zouden gaan. Na een dagje relaxen zijn we gestart aan onze pampa-jungle trip. Een trip door een water-moeras achtig gebied met veel flora, fauna en wildlife. Samen met een gids zijn we met een bootje vanuit de plaats Santa Rosa ten oosten van Rurrenabaque de pampa ingetrokken. Een tocht van 4 dagen waarin je slaapt in lodches boven het water. In het water vind je oa aligators en piranjas en in de bomen kom je geregeld aapjes tegen en zijn er veel vogels te spotten. Een geweldig mooi gebied en hebben we veel wildlife kunnen spotten en zelf met roze dolfijnen kunnen zwemmen. Een erg leuke ervaring echter hebben we achteraf toch geen heel prettig gevoel aan deze trip overgehouden!! Te veel tourismen en een onprettig gevoel hoe de dieren werden behandeld was niet wat wij van te voren hadden verwacht.. Dus naast alle pret, mooie zonsondergangen en prachtige natuur hebben we geleerd bij een volgende soortgelijke trip ons iets beter voor te bereiden.

Na een kleine week in de jungle zijn we terug gevlogen naar La Paz om de dag erna onze weg te vervolgen naar het titicacameer. Hier hebben we vanuit Copacabana Isla del Sol bezocht. Prachtig authentiek boliviaans eiland met veel klederdracht en cultuur uit het Incatijdperk. Copacabana was voor de komst van de spanjaarden een pelgrimsoord van de Incas en ook dankt het stand in Rio zijn naam aan deze plaats. Een erg mooie omgeving met langs de oevers van het titicacameer terassen die al werden gebruikt door de Incas in een soort van sprookjesachtige omgeving. Een zeer bijzondere omgeving waarbij je soms denkt aan zee te zitten. Echter doet de hoogte van ongeveer 4000m je al weer snel laten beseffen dat je bij het hoogste meer op aarde bent. Na 2 dagen titicacameer hebben we de grens van Peru bereikt.
en laten we Bolivia moeten achter ons laten.

Bolivia is ook nu een maand later nog steeds voor ons een ontzettend bijzondere ervaring. Authentiek, prachtig mooi en hebben we ontzettend veel leuke ervaringen gedeeld, veel samengereist met mensen uit alle uithoeken van de wereld en voor de eerste keer kennis gemaakt met een andere wereld als de onze!! Een top ervaring waar we met veel plezier aan terug denken....

Over onze ervaringen in Peru zal Marjon sneller dan de tijd dat jullie nu hebben moeten wachten een verhaal plaatsen!!! Momenteel zitten we dus nog steeds in Cusco en heb ik alles bij elkaar ongeveer 3 weken beetje bij beetje geschreven aan dit verhaal. volgende week reizen we door naar het noorden van Peru en begint er voor ons ook weer een nieuw hoofdstuk. We zullen even het hooggebergte verlaten enzullen via de amazone van Peru doorreizen naar Colombia. Ook een heel spektakel waarbij we moeten reizen via boten ipv bussen en uiteindelijk in het zuiden van colombia (leticia) een vliegtuig nemen naar Bogota.

Met ons is dus nog steeds alles prima en kijken we ook uit naar ons volgende avontuur!!! Groetjes uit Cusco, Peru....

saludos!!!!!